Zijn live dubbelaar heb ik al jaren in de kast staan, maar deze studioplaat uit 1981 was me geheel ontgaan, ook al moet de waanzinnige hoes me ooit zijn opgevallen. Gelukkig maakte Spotify me onlangs attent op het bestaan van The Power Of Rock And Roll van meestergitarist Frank Marino. Sindsdien is ie niet meer van mijn denkbeeldige draaitafel verdwenen. Dit, jongens en meisjes, is heavy bluesrock van de allerbovenste plank. Met terugwerkende kracht zet Marino collega-beulen als Walter Trout en Eric Gales volledig in de schaduw. Rest de vraag: waarom speelt hij nooit eens in Nederland?? Heren festivalorganisatoren, aan het werk!!
