De lange route nemen via Durgerdam, tot de conclusie komen dat de dijk naar Uitdam na JAREN nog steeds onder constructie is, weer eens vast komen te zitten in het doodlopende Holysloot, verdwalen in Monnickendam, per ongeluk de eerste afslag naar Katwoude nemen, ja dan doe je er wel 3,5 (!) uur over van Amsterdam naar Volendam (waar Smit-Bokkum me een schandalig slecht gevulde palingsoep voorschotelde). En ook op de terugweg was het weer het ene gele omleidingsbord na het andere, dus in één rechte lijn naar Broek in Waterland kon ik ook wel vergeten. Spijt? Nee, dat is wat de koe schijt (en heerlijk ruikt, vind ik als stadsmens). Het was, kortom, gisteren weer een van m’n zomerse fietstochten (ditmaal eentje van zo’n 7 uur, na eerst in de ochtend al een kleine 1,5 uur te hebben gelopen). Tip voor volgende keer: zonnebrandcrème op m’n porum smeren!
