Ik mocht met mijn vader op televisie altijd graag naar jazzconcerten kijken. De immer zwetende Oscar Peterson was daarbij favoriet. Dit plaatje komt dan ook uit zijn nalatenschap (uit die van mijn vader, niet uit die van Oscar – hoewel, in zekere zin natuurlijk wél). Op deze cocktailpartytrack (How High The Moon) speelt Ray Brown bas, dus we moeten het hier nog doen zonder de man met de zeer tot de verbeelding sprekende naam Niels-Henning Ørsted Pedersen.
