Zomaar een zondagmiddag in Sneek. Waar in het plaatselijke Bolwerk een bandje kwam spelen. ’s Middags ja, dus midden in (!) de zaal stond een tafel met gratis (!!) koffie en thee. Maar de bar was ook gewoon open. Het bandje in kwestie heette Purpendicular en geldt als een van de beste – zo niet de beste – Deep Purple tribute-acts ooit. Om een indruk te geven hóe goed ze zijn: bassist Nick Fyffe heeft in het verleden een aantal keren met het échte Purple opgetreden toen Roger Glover papadagen had (ik verzin dit niet). Het was dus een vriendendienst, toen Ian Paice zondag bij Purpendicular achter het drumstel kroop. Om er een hele set uit te persen. En wát voor een set! Van Lazy en Stormbringer en Perfect Strangers en Black Night (plus natuurlijk dat nummer over dat afgebrande casino) tot aan Whitesnake-klassiekers als Ready An’ Willing en Ain’t No Love In The Heart Of The City (‘Whitesneek’ zou Seth Gaaikema gegrapt hebben). Met open bek stond uw spindoctor naar zijn favoriete trommelaar aller tijden te kijken en te luisteren. Een van de mooiste zondagmiddagen ooit. En dat in Sneek.
