Gisteravond in Paradiso: een vertoning van Knockin’ On Herman’s Door, een heerlijke docu gemaakt van snippers celluloid die de briljante Herman Brood-film Cha Cha destijds niet hebben gehaald. Zwelgen bij beelden van het Amsterdam van 1979 – er is niet veel dat me sentimenteler maakt dan dat. Grandioze muziek werd er toen toch gemaakt, door bands als White Honey (met Hanneke Kappen en Erwin Java), Streetbeats (met Jan Rot), The Meteors, Phoney and the Hardcore, Inside Nipples en de Houseband, met de zalige Monica Tjen-A-Kwoei (die ik in later jaren nog weleens tegenkwam bij Dirk van den Broek, maar dit tussen haakjes). Na afloop van deze trip to memory lane was er een live-optreden van de Wild Romance, uiteraard zonder Herman Brood, Cees ‘Ani’ Meerman en Freddie Cavalli, die allang niet meer onder ons zijn. Maar wel met de heel oud geworden David Hollestelle én de goed geconserveerde en nog altijd als een jonge God spelende Dany Lademacher, die er in zijn eentje voor zorgde dat dit niet helemáál een ongemakkelijke gebeurtenis werd.
